sfissiâ  sfi|ssi|â  [CO]

  1. v.tr. no lassâ respirâ, ancje fin a fâ murî, soredut pe mancjance di ossigjen o pe presince di gas velenôs tal aiarju àn puartâts a Auschwitz e là ju àn sfissiâts te cjamare a gas (Pieri Somede dai Marcs, Tripoli bel sol d'amore)
    Sin. scjafoiâ iper.
    Var. sfisiâ , asfissiâ
  2. v.tr. (iperb.) no lassâ respirâ ben, soredut pal cjalt o pal brut odôr
    Sin. scjafoiâ
  3. v.tr. (fig.) no lassâ libertâtcidinôr che al ti sfissie il pensîr (Carlo Tolazzi, Il nivel de aghe)
    Sin. scjafoiâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl