praticâ  pra|ti|câ  [CO]

  1. v.tr. fâ une ativitât o compuartâsi intun ciert mût in maniere abituâl:  in Friûl e a Triest il 17% dai residents a pratichin sports invernâi o l'alpinisim (Luche Nazzi, Implants plui capients, vuadagns plui bas); ancje Eric Fromm (1900-1980), inte ultime part de sô vite, al à studiât e praticât la meditazion (Franc Fari, Neurosiencis de meditazion)
    Var. prategâ
    1. meti in pratiche, meti in vore:  l'ordin di tignî scûr metût fûr dal Podestât ducj lu praticave, magari plui par no viodisi capitâ i fassiscj in cjase che pal pericul di bombardaments (Pieri Menis, Sul agâr)
    2. (ancje ass.) meti in vore i precets de religjon:  no soi propite chi par confessâmi. Che a son agnorums che no pratichi, anzit (Angelo Floramo, Confession agnostiche (pre Toni Beline))
  2. v.tr. lâ intun puest par abitudin:  la int che e praticave la ostarie e mudave di numar e di cualitât daûr lis stagjons (Roberto Ongaro, Cretevierte)
    Sin. bacigâ1 , frecuentâ , lâ
  3. v.tr. vê a ce fâ cun cdn.:  i vecjos a disevin che i mucs, lôr ju vevin praticâts par agn, di là de stangje su lis fornâs (Maria Forte, Cjase di Dalban)
    Sin. bacigâ1 , viodi , frecuentâ
    1. vê confidence, amicizie o une relazion sentimentâl cun cdn. e lâ a cjatâlu o viodisi:  al praticave Tilde, la biondate di Vacjâr, a Dargnà, che si jerin cjatâts a balâ ta chê gnot, gjo (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve); il plevan di Dolegnan al voleve tant ben a dôs comaris e lis praticave (Popolâr - Andreina Nicoloso Ciceri, L'avôt di Sante Brigjide - Racconti popolari friulani I)
  4. v.tr. (ancje ass.) fâ pratiche, fâ esercizi par deventâ plui brâf intune cierte ativitât
    Sin. esercitâsi
Proverbis:
  • dimi cui che tu pratichis e ti disarai cui che tu sês
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl