intratabil /-tà-/ in|tra|ta|bil [BF]
-
adi., s.m.
che, cui che al à un caratar tant dificil che al è impussibil vê a ce fâ cun lui:
grant lavoradôr, ma intratabil, malabiât, ruspiôs (Eugjeni Marcuç, Liende a Sant Zuan)
Cfr. impussibil , salvadi