insutilîsi  in|su|ti|lî|si  [BF]

  1. v.pron.intr. deventâ sutîl, fin, pôc grues
    Sin. sutiliâsi
    Cfr. scarmîsi , smagrîsi , strenzisi
    1. deventâ mancul bondant, mancul numerôsi miliarts a son lâts in nuie par mil e mil riuluts [...]; si son insutilîts tes mans dai promotôrs e impigeâts dai comitâts o de burocrazie statâl (Josef Marchet, Cuant si risolvaraie Rome a sistemâ i Julians?)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl