inmusonît  in|mu|so|nît  [CO]

  1. p.pass., adi. viôt inmusonîsi
  2. adi. che al è di brut umôr, che al à la espression ofindude, displasude, rabiade, seriel'ere za inmusonît biel stant in taule. / Lu àn notât ducj che al ere tant ledrôs / che nol à dite nancje une peraule (Zuan Lurinçon, Il paron vieli); il mulat, inmusonît e plen di marum, al veve cirût la pâs dilunc il troi che al va viers lis gleriis de Maline (Romano Binutti, Cucant capis, cais e trilobitis)
    Sin. inmusît , inmusonât , inmusât , inmusicât , musticât , ingrugnât , ingrugnît , imbrugnocât
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl