inmusonît
in|mu|so|nît
[CO]
-
p.pass., adi.
viôt inmusonîsi
-
adi.
che al è di brut umôr, che al à la espression ofindude, displasude, rabiade, serie:
l'ere za inmusonît biel stant in taule. / Lu àn notât ducj che al ere tant ledrôs / che nol à dite nancje une peraule (Zuan Lurinçon, Il paron vieli);
il mulat, inmusonît e plen di marum, al veve cirût la pâs dilunc il troi che al va viers lis gleriis de Maline (Romano Binutti, Cucant capis, cais e trilobitis)
Sin. inmusît
, inmusonât
, inmusât
, inmusicât
, musticât
, ingrugnât
, ingrugnît
, imbrugnocât