inmusicât in|mu|si|cât [BF]
-
adi.
che al è di brut umôr, che al à la espression ofindude, displasude, rabiade, serie:
sù, sù, no steit a jessi cussì inmusicât (Novella Cantarutti, Isef)
Sin. inmusît , inmusonât , inmusonît , inmusât , musticât , ingrugnât , ingrugnît , imbrugnocât