inmatî in|ma|tî [CO]
-
v.tr.
fâ indurmidî
- fâ lâ in svaniment o fâ pierdi la cundizion normâl di cussience
-
v.tr.
fâ pierdi sensibilitât a une part dal cuarp, massime impedint la circolazion o sbassant la temperadure:
il frêt che i jentrave jenfri i vistîts lu veve dut inmatît (Renzo Balzan, La femine dal cuintribandîr)
Sin. ingritulî , imbramî , gritulî , indurmidî , inçompedî
Cfr. infurmiâ
