Dizionari de Lenghe Furlane

inflochetâ  in|flo|che|tâ  [CO]

1. v.tr. furnî di flocs, galis, curdelis:  la sartore la indreçave, po, e taiave, e ingaseave, e inflochetave (Maria Forte, Cjase di Dalban)
   Sin. inflocâ
   
   1. (fig.) furnî cun alc che si pues paragonâ cuntun floc
   2. (fig.) fâ someâ biel alc che si dîs cun zontis, detais, bielis formis e v.i.:  ogni paîs al vantave personagjos babios tal inflochetâ las storias (Celestino Vezzi, Çurçuvint e lis sôs flabis)
      Cfr. inflorâ