indafarât in|da|fa|rât [CO]
- p.pass., adi. viôt indafarâsi
-
adi.
che al è daûr a fâ un o plui lavôrs cun impegn e buine uce:
corevin dut il dì par chei stradons / fameis, gastalts, parons, / piçui e grancj insieme, / ducj cuancj indafarâts pa la vendeme (Enrico Fruch, Il plevan di Iplis);
al jere dut indafarât a ingrumâ lis robis che al veve dopradis par piturâ (Mario De Apollonia, Il timp par ledrôs)
Sin. impegnât
Cfr. intune , sot