indafarât  in|da|fa|rât  [CO]

  1. p.pass., adi. viôt indafarâsi
  2. adi. che al è daûr a fâ un o plui lavôrs cun impegn e buine ucecorevin dut il dì par chei stradons / fameis, gastalts, parons, / piçui e grancj insieme, / ducj cuancj indafarâts pa la vendeme (Enrico Fruch, Il plevan di Iplis); al jere dut indafarât a ingrumâ lis robis che al veve dopradis par piturâ (Mario De Apollonia, Il timp par ledrôs)
    Sin. impegnât
    Cfr. intune , sot
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl