incrudîsi in|cru|dî|si [CO]
-
v.pron.intr.
deventâ piês, plui dûr, plui trist o in gjenerâl compuartâsi cun crudeltât, cun durece, cun tristerie:
e tu savintlu, Amôr, tu lu patìs, / e tu mi lassis fâ un tâl dispiet? / Si ben che viars di me tant si incrudìs, / tu no ti incuris nuie, o maladet? (Ermes di Colorêt, I, 192)
Sin. invelegnâsi , velegnâsi , indurîsi , incagnîsi , incagnâsi
