inçuchîsi in|çu|chî|si [CO]
-
v.pron.intr.
pierdi la inteligjence, la presince mentâl:
Catinuta, cul cûr ingropât, a si poia sul cret e si insuchìs: no duar e no je sveada (Ugo Pellis, Catinuta)
Sin. instupidîsi , sturnîsi , inçucjâsi , inçussîsi
