imbotî  im|bo|tî  [CO]

  1. v.tr. jemplâ o cuvierzi di materiâl fofcome imbotìs ne mame la scunute, / par che no machi il cûl la sô frutine, / cussì i uciei ti sfodrin la covute / di robe fine (Pieri Mation, Il nît)
  2. v.tr. (fig.) jemplâ ancje di alc che nol sedi fof o di alc di imateriâlpensìn ben a ce che al è il nestri fin, che nol è chel di imbotî un frut di gramatiche (Pierino Donada, Insegnâ il furlan: oblic o oportunitât?)
    Sin. jemplâ , sglonfâ , folcjâ , colmenâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl