imboreçâsi im|bo|re|çâ|si [CO]
-
v.pron.intr.
fâsi cjapâ de ecitazion:
l'ostîr al cirive di cuietâju cu lis buinis, cence ofindiju, di pôre che si imboreçassin di plui e si metessin a rompi la robe (Carlo Sgorlon, Prime di sere);
“E à di jessi dut un fûc, chê polzete!” Checo si imboreçave (Gianni Gregoricchio, Îr e doman)
Sin. inflamâsi , impiâsi , piâsi , infogâsi , brusâ , imboreâsi , ecitâsi