griâ  gri|â  [CO]

  1. v.intr. dai grîs, fâ il lôr sun tipic:  un griâ infinît di grîs tune sere sul Nadison (Dino Virgili, Friûl di Istât)
    Sin. grigriâ
    Cfr. cjantâ , seghetâ
    1. dai carûi, fâ sunsûr mangjant il len:  un carûl al griave tal armâr, un moscjin di palût al businave tes orelis (Domeni Zannier, La crete che no vai)
  2. v.intr. fâ un sunsûr lunc e acût:  tes orelis al restave inmò il griâ des ruedis su la glerie (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl