Dizionari de Lenghe Furlane

gradàs  gra|dàs  [BF]

1. adi., s.m. che, cui che si svante cun esagjerazion e cun prepotence:  cun custui, vi consei a fâ la pâs; / e justâla tra vô miei, che podês: / che se cun lui vualês po fâ i gradàs, / de vuestra ustinazion vi pintirês (Zuan Josef Busiç, La Eneide di Virgjili)
   Sin. bulo , bravaç , fanfaron , folon , svanton