gjavade /-và-/ gja|va|de [CO]
- s.f. la azion di gjavâ, soredut fate une volte e in maniere svelte
-
s.f.
(zerg.)
frase ironiche, par ridi o par cjoli vie:
lui al à simpri pronte la sô gjavade (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
Sin. gjavadine , stoc1 , stocade - s.f. [TS] mus. tecniche, azion e risultât di fâ sunâ il violin o altris impresc a cuarde cun passadis di arc: al à une biele gjavade (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)