garofulut  /-ùt/  ga|ro|fu|lut  [CO]

  1. s.m. (dimin.) viôt garoful
    Sin. garofulin
    Var. garofolut
  2. s.m. [CO, TS] bot.com. plante de famee des Cariofilaciis, che al cres soredut in mont, e rose di chê plante, di colôr lile, lat. sient. Dianthus monspessulanus waldsteinii
  3. s.m. [CO, TS] gastr. butul secjât di Eugenia caryophyllus, une vore profumât e doprât in cusine e te medisine popolârMansa e Drea jarin sintâts daûr il fogolâr che mangjavin milùs rustîts su li boris e bevevin vin cuet cu la canela e i garofuluts (Ranieri Mario Cossâr, Il lusôr di luna)
    Sin. brucje di garoful
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl