garofulut
/-ùt/
ga|ro|fu|lut
[CO]
-
s.m.
(dimin.)
viôt garoful
Sin. garofulin
Var. garofolut
-
s.m.
[CO, TS]
bot.com.
plante de famee des Cariofilaciis, che al cres soredut in mont, e rose di chê plante, di colôr lile, lat. sient. Dianthus monspessulanus waldsteinii
-
s.m.
[CO, TS]
gastr.
butul secjât di Eugenia caryophyllus, une vore profumât e doprât in cusine e te medisine popolâr:
Mansa e Drea jarin sintâts daûr il fogolâr che mangjavin milùs rustîts su li boris e bevevin vin cuet cu la canela e i garofuluts (Ranieri Mario Cossâr, Il lusôr di luna)
Sin. brucje di garoful