gabele1  /-bè-/  ga|be|le  [CO]

  1. s.f. cuantitât di bêçs che si à di dâ a une autoritât in cambi di un servizi o par sostignî spesis che a colin su la comunitât o suntune categorie, soredut in riferiment a timps vieris o a tassis calcoladis esagjeradisgabelis, buinis mans, / tananais del mistîr, / costin unmont (Pieri Çorut, Il Strolic furlan par l'an 1841); tancj malans che si à vût dopo la vuere, murie di int, gabelis gnovis, malatiis tes vîts, intes cartufulis, te nemalie (Giovanni Gortani, A la sagre di Mion)
    Cfr. tasse2 , dazi , impueste1 , steure
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl