frutarie1  /-ìe/  fru|ta|ri|e  [BF]

  1. s.f. (ancje spres.) cuantitât di fruts o categorie dai frutsli le frutarie di simpri e imparave a stâ tal flun (Maria Fanin, Le spade da Svuicis); cetante frutarie e cetant femenam! (Toni Deluisa, Da un lûc di mâr, mês di Lui)
    Sin. canaie , canaium
    Cfr. mularie
  2. s.f. azion o ativitât tipiche dai frutstu mai jâs cognossût / i zûcs, lis frutariis, / i cjas, lis alegriis (Carlo Favetti, Graziadio Ascoli); "Frutariis... frutaçadis di une volte... lassìn mai lâ... no stin saborâ intor di chês storiis..." (Dolfo Zorzut, Frutaçadis di une volte)
    Sin. frutaçade
  3. s.f. etât di cuant che si è frutscuant che tu issirâs di frutarie (Zuan Josef Busiç, Zuan Batiste da la Puarte, La Eneide di Virgjili); Ah, lûc di pâs e di bontât da mê zoventût! Asili da mê frutaria (Ros di Vilès, Burlaç...)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl