fidât  fi|dât  [BF]

  1. p.pass., adi. viôt fidâ , viôt fidâsi
  2. adi. di cdn., che si pues fidâsi di lui"Vô o savês miôr di me… la patrie e à bisugne di int fidade… Podìno stâ sigûrs di lui?…" (Pieri Menis, Sul agâr); "[...] i darai une letare par racomandâlu a un gno amì fidât di Turin" (Alviero Negro, Int di masnade)
  3. adi. [BF] che al à fede, fiducie, sperance fuarte in alc o in cdn.tra nô je la tô stele / che ti riduce al cûr; / fidât in jê, va pûr / al to distin (Pieri Corvat, A lis stelis)
    Sin. fidançôs , fidançât
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl