disgardufât  dis|gar|du|fât  [BF]

  1. p.pass., adi. viôt disgardufâ , viôt disgardufâsi
  2. adi. di cjavei, pêi, plumis e v.i., pôc in ordinal cjol sù cun duti dôs li mans pluvin e gji lu bute sun chei cjavei disgardufâts (Dolfo Zorzut, El Signôr al cjastie i poltrons)
    Sin. dispetenât , sgardufât
    1. di cdn., che al à i cjavei pôc in ordin, o di une bestie, che e à il pêl o lis plumis in disordin
  3. adi. (fig.) di idee, pinsîr, discors e v.i., caraterizât di pôc ordin, di confusion
    Sin. ingredeât , sgardufât
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl