disformâ dis|for|mâ [CO]
-
v.tr.
fâ cambiâ o fâ pierdi la forme, la disposizion, l'aspiet, la struture, in câs ancje in sens astrat:
contadin, vieli, mans di tiara e di ledan, / musa brusada da ploia, da buera, dal sudôr, / disformada da fadia (Celso Macôr, Contadin)
Sin. sformâ
Cfr. disfigurâ , strassomeâ