disformâ  dis|for|mâ  [CO]

  1. v.tr. fâ cambiâ o fâ pierdi la forme, la disposizion, l'aspiet, la struture, in câs ancje in sens astratcontadin, vieli, mans di tiara e di ledan, / musa brusada da ploia, da buera, dal sudôr, / disformada da fadia (Celso Macôr, Contadin)
    Sin. sformâ
    Cfr. disfigurâ , strassomeâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl