disdurmidîsi
dis|dur|mi|dî|si
[BF]
-
v.pron.intr.
no durmî plui:
oh scusaitmi vô chê zovin / se us ai fat disdurmidî (Popolâr - Valentino Ostermann, Je jevade la biele stele - Villotte friulane);
sù, disdurmidissiti che al è tart (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Sin. sveâsi
, disveâsi
, dismovisi