disconfuartâ dis|con|fuar|tâ [CO]
-
v.tr.
gjavâ fuarce morâl, psicologjiche, sperance, ligrie:
o viodìn cemût che il principi di un asset just e ordenât dai podês nol è jentrât te culture dai sorestants de Republiche. I segnacui che nus rivin a chest rivuart nus disconfuartin (Sergio Cecotti, Un federalisim di cjarte no nus baste afat)
Sin. sconfuartâ , avilî , butâ jù