discjadiment /-ènt/ dis|cja|di|ment [CO]
-
s.m.
pierdite di fuarce, valôr, cualitât, salût, efiet e v.i.:
riparâ a chest discjadiment des nestris risorsis (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1870)
Cfr. sbassament , colade , riduzion