diramâ
di|ra|mâ
[BF]
-
v.tr.
mandâ cdn. o alc ator, in mût che al rivi un pôc pardut:
chês diretivis segretis che il guviar talian subite dopo la unificazion pulitiche al veve diramadis ai siei organisims (Josef Marchet, Chê biade unitât)
Sin. slargjâ
, mandâ ator
, mandâ fûr