dilatâ  di|la|tâ  [BF]

  1. v.tr. fâ deventâ plui larc, plui grant tal spazi:  dilatant di li a cualchi timp la lôr signoria sora una grandissima part de la Italia, istituirin doi stâts (Federigo Comelli, Il me paîs)
    Sin. slargjâ
    1. fâ deventâ plui lunc tal timp:  un eco, destinât a pierdisi daûr dal svol di un masurin, al dilatave il ritmi di chel marcjâ imburît che propit culì al lave a murî (Franco Marchetta, Madalene)
      Sin. slungjâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl