daneç
/-èç/
da|neç
[BF]
-
s.m.
azion che e fâs un efiet negatîf e risultât di chê azion:
a voaltris […] che lamentais il daneç che us fan i passars nei orts, vuei insegnâus un mieç par tignîju a la largje dai strops (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an bisest 1860)
Sin. dam
, danezament
, vuast