daneç  /-èç/  da|neç  [BF]

  1. s.m. azion che e fâs un efiet negatîf e risultât di chê aziona voaltris […] che lamentais il daneç che us fan i passars nei orts, vuei insegnâus un mieç par tignîju a la largje dai strops (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an bisest 1860)
    Sin. dam , danezament , vuast
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl