cufulâsi cu|fu|lâ|si [BF]
-
v.pron.intr.
di cdn., pleâsi injù, soredut metintsi sentât o scuasi sentât o di bestie, metisi par tiere o intun puest parât in maniere di cjapâ pôc spazi:
sul misdì il davoi dal marcjât si ferme un marilamp a tirâ flât. I marcjadants a van a cufulâsi un moment dentri vie dai lôr biroçs, a parâ jù une bocjade (Renzo Balzan, A marcjât dai Sants)
Sin. scrufuiâsi , scrofâsi , crofâsi , cufâsi , cufulîsi , cugulîsi , scufâsi , cuacjâsi , covâsi , cuçâsi