cospetâ cos|pe|tâ [BF]
-
v.intr., v.tr.
dî esclamazions blasfemis o scuasi blasfemis di rabie, maravee, pôre e v.i.:
e cospetant al dîs di biei petacs (Ermes di Colorêt, Sore il guviar dal nestri public essint ratadôr)
Sin. sacraboltâ , sacramentâ , osteâ , cospetonâ , blestemâ , cospetaçâ