cortelin1
/-ìn/
cor|te|lin
[BF]
-
s.m.
(oc.)
curtìs piçul:
lui al tiro fou al cortelin e, svelt, al fa un tai tal deit (Popolâr - Elvia Appi, Renato Appi, Susanna Paroni Bertoia, L'amou de li trê neransis - Racconti popolari friulani XIV)
Sin. curtìs
, curtissut
Cfr. britul
, britule