cjan lupin    [CO, TS]

  1. loc.s.m. cinof. cjan di pastôr cun aspiet che si somee cun chel dal lôf, in gjenar in riferiment al pastôr todesc:  intune man al veve il mitra, ta chê altre la cjadene di un cjanat lupin (Pieri Menis, Sul agâr); a pene rivâts, tal scûr, al è stât li li che i cjans lupins no ju sbranin (Alan Brusini, Par stradis lungjis)
    Sin. cjan lôf
    Cfr. pastôr todesc , cjan todesc
Components:
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl