cjampanon /-òn/ cjam|pa|non [CO]
-
s.m.
(incr.)
cjampane grande:
i bots dal cjampanon, a dilunc, come une agonie… (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve);
dal cjampanon la tiravin doi bocons di zovenots, in maniis di cjamese, cu la schene tant che un armâr. “Din-don-dondon” (Gianni Gregoricchio, Îr e doman)
Var. campanon
Cfr. cjampane