caretade  /-tà-/  ca|re|ta|de  [CO]

  1. s.f. cuantitât di robe o di personis puartade cuntune carete o cuntun caretcetantis caretadis di cocis pai purcits e di jarbe pe vacje, no aie scugnût menâ a cjase, chê puare bestie [il mus] (Josef Marchet, Lis predicjis dal muini); al cjamà une caretade di len di pas, come che al veve fat ancjemò, e la menà a cjase (Alviero Negro, Gno nono)
    Cfr. caret , carete