buligament /-ènt/ bu|li|ga|ment [BF]
-
s.m.
(ancje fig.)
moviment ripetût o continuât o incuiet, ancje disordenât, soredut di plui personis, bestiis o elements, materiâi o imateriâi:
un buligament malandret gji marcjelava al zarviel imberdeant pinsîrs e sintiments (Celso Macôr, L'onorevul)
Sin. 'siminament , buligam , buligheç
Cfr. bulidure- lûc o situazion caraterizâts di chel moviment