buligam /-àm/ bu|li|gam [BF]
-
s.m.
(ancje fig.)
moviment ripetût o continuât o incuiet, ancje disordenât, soredut di plui personis, bestiis o elements, materiâi o imateriâi:
fermâ il buligam dai cudui sul so cuarp (Alerame Petrozzi, La muart e je la ultime)
Sin. 'siminament , buligament , buligheç
Cfr. bulidure- lûc o situazion caraterizâts di chel moviment