buligam  /-àm/  bu|li|gam  [BF]

  1. s.m. (ancje fig.) moviment ripetût o continuât o incuiet, ancje disordenât, soredut di plui personis, bestiis o elements, materiâi o imateriâifermâ il buligam dai cudui sul so cuarp (Alerame Petrozzi, La muart e je la ultime)
    Sin. 'siminament , buligament , buligheç
    Cfr. bulidure
    1. lûc o situazion caraterizâts di chel moviment