brighent
/-ènt/
bri|ghent
[BF, FÛ]
-
s.m.
cui che al barufe:
prumitintle fra tancj a di un brighent / cu fos plui sclet e bolp in chê baruf (Anonim, Traduzion dal cjant I dal Orlando furioso)
Sin. barufon
, cavilant
, cavilon
, litigôs
, radegon
, tarlec
, tichignôs
, tichignot
, litigon
, radeghin
, barufant
, litighent