brascjâr bras|cjâr [BF]
-
s.m.
plante avonde basse e plene di ramaçs o complès di ramaçs:
no stâ lâ in chel brascjâr che tu ti sbridinis il vistît (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona);
strade fasint, si cjapin sù lis rosis e si fâs il "brascjâr" pe cjare (Popolâr - Istitût di Ricercje Achil Telin, Lis rogazions - Friûl des culinis III)
Sin. bradascje
Var. brascai , broscjai
Cfr. baraç , baraçâr , brascjam , bruscaie , bruscjam