bastiment /-ènt/ bas|ti|ment [CO]
-
s.m.
nâf o barcje avonde grande:
i bastiments a jerin partîts, in Afriche, in Americhe: il mont, dut il mont di là dal mâr… (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve);
un bastiment che al jere azionât cun machinis a vapôr (Vico Bressan, Cîl e aghe)
Sin. nâf , barcje- cuantitât di robe o di int puartade di une nâf o di une barcje, ancje tal sens di cuantitât une vore grande: un bastiment di peule (Pieri Çorut, La sagre di Bolzan)
- miôr sei parons intune siessule che no fameis intun bastiment