bastalami
/-là-/
bas|ta|la|mi
[BF]
-
adi., s.m.
che, cui che al è plen di ardiment, che nol à pôre di nuie:
propri lui, chel bon cristian, / chel vuerîr bastalami, chel… Totate (Pieri Corvat, El cuarantevot)
Sin. ardimentôs
, coragjôs
, valorôs
, ardôs
, azardôs
, baldançôs
, brâf
, braurôs
, bulo