angarie /-ì-/ an|ga|ri|e [CO]
-
s.f.
tratament prepotent e crudêl cuintri di cdn. che nol pues difindisi:
tampiestâ i gamei cun dispiets di ogni fate, angariis schifosis, malandretis sot il voli complasût dai comandants (Alan Brusini, 1943 Conte di naie e di vuere alpine);
ducj i doi a jerin cuintri i fassiscj e propit par chist a vevin patît angariis, umiliazions (Eraldo Sgubin, Ermete Zardini)
Cfr. torment , torture , prepotence