acuilon3  /-òn/  a|cui|lon  [CO, TS]

  1. s.m. zûcs, sport sorte di piçule vele montade tun telâr lizêr e leade cuntun spali, che si tire o si ten cuintri aiar par fâle svolâai i ans / de un Jesu Crist / che a nol puarta / nissun lare / in paradîs / de una careça / de un vaî sutîl / de un acuilon / sbregât dal vint (Federico Tavan, No stei domandâme cetancj ans che ai); si viodeve un om cori in splaze cuntun acuilon (Checo Tam, Lady Marmalade)
    Sin. bandiere