ucel  /-èl/  u|cel  [FO]

  1. s.m. viôt uciel un ucel, cun pôc rispiet, i veve lassât colâ un sbit (Rinaldo Vidoni, Il sium di Zuan dai Neris); jù pal troi dal cjascjel che menava tal Panavis, viveva un 'sovin clamât Pieri parussula, che saveva maestrâ ogni sorta di ussei (Ranieri Mario Cossâr, Il sun da la contessina)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl