riscjôs  ris|cjôs  [CO]

  1. adi. che al compuarte la pussibilitât o ancje la probabilitât di consecuencis negativis:  lâ in puart cuntune navigazion riscjose (Antoni Beline, La man che mi à compagnât); al jere usât a vê parts impuartantis in azions riscjosis (Roberto Ongaro, Il pecjât di Mosè)
    Sin. pericolôs
    Var. risiôs
  2. adi. cui che nol à tante prudence, che nol à rivuart a metisi tai pericui:  "Par dî la veretât, so fi, al è riscjôs un tic masse" (Alviero Negro, Int di masnade)
    Sin. azardôs
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl