rilêf2  ri|lêf  [AF]

  1. s.m. viôt arlêf :  fortunât il Friûl, che a une mê muart / i lassarai un rilêf di buine scuele (Pieri Çorut, Il strolic in jarbe)
  2. s.m. bestie arlevade:  no ai podût rigjavâ nissun rilêf di chê biele cjavale (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
    Var. arlêf
    Cfr. nudrum
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl