miâr  mi|âr  [FO]

  1. s.m. complès di mil o plui o mancul mil elements:  [il taramot] tal 1976 al à fiscât il Friûl causant un miâr di muarts, miârs di ferîts (Redazion Radio Onde Furlane, Inovâl dal Taramot dal 1976)
    Sin. mil
    Var. miiâr
    1. (iperb.) numar un vore grant:  un biel zardin cuntune fontane tal mieç, dulà che ti zuin a miârs li paveis tor da rosis (Dolfo Zorzut, "A voi a cirî el Paradîs")
      Sin. mil , milante
Proverbis:
  • il prin miâr di florins al è dificil di fâ, chei altris daspò a vegnin bessôi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl