lecât le|cât [CO]
- p.pass., adi. viôt lecâ , viôt lecâsi
-
adi.
ben petenât, ben regolât, metût elegant:
cjalaitlu ce ninin, ce ben lecât, / ben petenât, lustrât e profumât! / Isal mai biel! (Fabiunculus, Ce figurin!);
in chel i comparìs denant un siôr vistît di fieste, lecât, che no lu veve viodût a vignî di nissune bande (Alviero Negro, Ordan)
Sin. vuaiât
