jusdicent  /-ènt/  jus|di|cent  [BF]

  1. s.m. cui che al à il podê di aministrâ la justizie, soredut intune cierte zone o intune cierte materiedi Cоnt, ne di Mаrchês titui di onôr / mo mi entrin inte ment nancj par un sum, / lassi svuarbâsi ju altris par chest fum, / se tu sês dongje me, / soi vonde siôr. / Soi vonde siôr, soi vonde jusdicent (Ermes di Colorêt, I, 135)
    Sin. jurisdicent
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl