jurisdicent /-ènt/ ju|ris|di|cent [CO]
-
s.m.
cui che al à il podê di aministrâ la justizie, soredut intune cierte zone o intune cierte materie:
dute che intone e stabilì che il nestri cont al jere sì nobil, cjiscjelan, jurisdicent e vie indenant, ma dome a Valvason [...]: a Puart al veve di ubidî al podestât (Pier Carlo Begotti, Erasmo di Valvason e la pulitiche)
Sin. jusdicent