jesolament  /-ènt/  je|so|la|ment  [CO]

  1. s.m. esclamazion o schirie di esclamazions di dolôro piart i sintiments, / sgrisui, sudôrs e lagrimis, / suspîrs, jesolaments (Zaneto, Tornant a Malisane); e vignî fûr in jesolaments e ciui (Gianni Gregoricchio, Trê feminis)
    Sin. lament , jesolade , jesolazion
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl